Православниот свет денес го слави споменот на Светиот маченик Трифун, светителот кој уште како дете стана симбол на чудотворната моќ на верата и заштитник на сите кои страдаат. Додека лозарите денес традиционално ги закројуваат лозјата молејќи се за бериќет, црквата се потсетува на неговиот фасцинантен животен пат – од сиромашен чувар на гуски во Фригија до исцелител на царски ќерки и непоколеблив маченик.
Денешниот празник нè враќа во третиот век, во време кога малиот Трифун, иако живеел во голема сиромаштија, бил обдарен со несекојдневна Божја благодат. Неговата способност да ги исцелува болните и да ги ослободува луѓето од духовни страдања брзо се прочула низ целото Римско Царство.
Од пасиштата во Фригија до царските палати во Рим
Централниот настан кој го одбележал неговиот живот е исцелувањето на Гордијана, ќерката на тогашниот римски цар Гордијан. Откако ниту еден лекар не успеал да ѝ помогне на младата девојка, по Божја промисла, токму младиот Трифун бил повикан во Рим. По неговата молитва, девојката оздравела, а младиот светител уште еднаш ја покажал својата големина – сите дарови што му ги врачил царот, тој на патот кон дома им ги разделил на сиромасите, враќајќи се на своето стадо гуски.
Сведоштво за верата низ мачеништво
Сепак, историските записи денес нè потсетуваат и на неговата трагична, но славна завршница. Со доаѓањето на царот Декиј, познат по прогоните на христијаните, Трифун бил изложен на свирепи мачења. И денес, неговите зборови одекнуваат како врховен пример за жртва: „О, кога би можел да се удостојам во оган и маки да завршам за името на Исус Христос!“
Свети Трифун бил погубен со меч во 250-тата година, откако мачителите не успеале да го скршат неговиот дух.
Денешното празнување
Денеска, во чест на овој голем светител, во храмовите се служат свети литургии, а верниците го молат за здравје и заштита на родот. За македонскиот народ, денешниот ден е нераскинливо поврзан со земјата и лозарството, спојувајќи ја духовната почит кон маченикот со надежта за плодна година.
Свети Трифун останува силен пример за тоа дека вистинската моќ не лежи во богатството и царските палати, туку во скромното срце и подготвеноста да се помогне на ближниот.
